Verander je?

Margreet, een van de redactrices van Libelle -hier links op de foto- en een erg aardige vrouw, was in de veronderstelling dat vrouwen totaal zouden veranderen door een maand van huis te zijn zonder dat ze zich hoefden te bekommeren om de dagelijkse 'sleur'.
Nu verander ik van drie weken Bretangne ook niet dus waarom wel van die vier weken Barcelona?
Ik vraag me nog steeds af wat zij zich daar nu eigenlijk bij voorgesteld had?
Ik ben Kitty en ik leef in Almere een bepaald leven.
Soms vind ik dat mijn leven een sleur is en soms geniet ik intens. Ik heb een leuke, goede relatie met een man die mijn 'groei' niet in de weg staat. Als ik zin heb om iets te doen, dan doe ik dat vooropgesteld dat de financieën dat toestaan. Uiteraard in overleg want het zou lullig zijn dat ik iets plan terwijl André dan iets anders bedacht had om te gaan doen.
Ik ben ons hele leven niet vergeten dat ik niet allen moeder en vrouw ben maar ook ábsoluut Kitty.
Als ik een maand er alleen op uit ga is er niets waardoor mijn balans door zou slaan naar een ander mens.
Ik hoef de kroeg niet persé meer in, ik heb nachten doorgezakt en ik ben al stomdronken geweest.
Ladderzat, apestoned, dat hoofdstuk is gesloten. En mocht ik behoefte hebben om de draad weer op te pakken dan is er niemand die me daarin belemmert. Maar ik hóef niet meer zo nodig.
Welk aspect had ik van mezelf kunnen of willen ontdekken terwijl ik een maand van huis en haard weg was?
Geen dus.
Ik kijk met plezier terug naar een mooie stad, koester de mooie plekjes ervan in mijn hart. Zoals ik ook Quimper koester. Goede herinneringen.
Ik ben dus niet veranderd Margreet.